Zwolnienie wspólnoty mieszkaniowej z kosztów sądowych
Wspólnota mieszkaniowa, która stara się o zwolnienie z kosztów sądowych obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie posiada środków na pokrycie kosztów postępowania ale, że podjęła wszelkie niezbędne kroki, zmierzające do zdobycia funduszy na pokrycie tych należności - uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
W przedmiotowej sprawie wspólnota mieszkaniowa wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wspólnota mieszkaniowa utrzymuje się wyłącznie z opłat wnoszonych przez właścicieli lokali, które wystarczają jedynie na pokrycie bieżących kosztów. Ponadto wspólnota mieszkaniowa ma poważne problemy finansowe, jako że część członków zalega z opłacaniem omawianych należności, a wysokość zaległości sięga 16 000 zł. Równocześnie zadeklarowano, że strona nie posiada żadnych środków trwałych. Wspólnota nadesłała kopię zestawienia przychodów i rozchodów wykazującego stratę oraz wyciągi obrazujące operacje dokonane na należącym do niej rachunku bankowym.
Sąd przypomniał, że przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika nastąpić może wtedy, gdy nie ma ona żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei warunkiem przyznania takiemu podmiotowi prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jest wykazanie, że nie ma on dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Analiza okoliczności sprawy doprowadziła jednak sąd do konkluzji, że brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Jakkolwiek zestawienie przychodów i rozchodów wspólnoty mieszkaniowej wykazuje stratę, a jednocześnie ma ona problemy finansowe związane z zaległościami płatniczymi, jakie mają wobec niej niektórzy członkowie, to jednak z nadesłanych wyciągów z rachunku bankowego wynika, że wspólnota posiada środki wystarczające na pokrycie pełnych kosztów postępowania sądowego. Rachunek bankowy wykazuje bowiem cały czas saldo dodatnie. Wspólnota, pomimo ponoszenia ciągłych wydatków uzyskuje bowiem regularne wpływy i stale dysponuje pewną rezerwą pieniężną mogącą stanowić źródło finansowania kosztów sądowych jak również opłacenie udziału w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
Niezależnie od powyższego zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądowym, osoba prawna bądź inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie posiada niezbędnych środków na pokrycie kosztów postępowania ale, że podjęła wszelkie niezbędne kroki, zmierzające do zdobycia funduszy na pokrycie tych należności. Tymczasem wspólnota mieszkaniowa ani nie zwołała zebrania właścicieli w celu podjęcia uchwały w tej sprawie ani nie podjęła czynności zmierzające do wyegzekwowania zaległych należności, które przysługują wspólnocie od jej członków.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sygn. akt II SA/Gl 110/11)
Zapewnienia lokalu socjalnego
Sprawy dotyczące lokali socjalnych są załatwiane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w tym zakresie rozstrzygają sądy powszechne - uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta w przedmiocie zapewnienia lokalu socjalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ustawa o ochronie praw lokatorów, określająca zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy nie przewiduje załatwiana spraw dotyczących lokali socjalnych w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Już z tego powodu nie można mówić, aby organ znajdował się w bezczynności, skoro ustawa nie przewiduje takiej formy załatwienia tego rodzaju sprawy. Zapewnienie lokali socjalnych oraz lokali zamiennych należy co prawda zgodnie ze wskazaną ustawą do zadań własnych gminy i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej, nie oznacza to jednak, że dokonuje tego w formach przewidzianych dla działalności organu administracji publicznej, to jest w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jest wręcz przeciwnie, gdyż z ustawy o ochronie praw lokatorów wynika, że sprawy te są załatwiane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygają sądy powszechne. Sprawa będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie mieści się zatem w kategorii spraw, w których organ byłby zobowiązany do podjęcia sformalizowanego aktu administracyjnego, gdyż brak jest przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który nakładałby na organ taki obowiązek. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
2
