Cotygodniowy, aktualny przegląd orzecznictwa sądowego (cz. 40), m.in. o podziale kosztów sądowych w sytuacji gdy uczestnicy postępowania są w różnym stopniu zainteresowani wynikiem sprawy lub ich interesy są sprzeczne, a także o rozwiązaniu umowy o ustanowienie wieczystego użytkowania przed upływem jej terminu, jeśli użytkownik wieczysty korzysta z gruntu w sposób sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie - w szczególności jeżeli wbrew umowie użytkownik nie wzniósł określonych w niej budynków lub urządzeń.
Podział kosztów sądowych
Różne udziały współwłaścicieli w nieruchomości mogą wpływać na zróżnicowany stopień zainteresowania uczestników wynikiem sprawy, co może dawać podstawę do stosunkowego rozłożenia kosztów sądowych - wynika z postanowienia Sądu Najwyższego.
Zgodnie z art. 520 kodeksu postępowania cywilnego każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli jednak uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub interesy ich są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości.
W przypadku postępowania procesowego koszty sądowe przegrywający zwraca wygrywającemu, a jeśli wyrok częściowo uwzględnia pozew, są one dzielone stosunkowo. Co do zasady podział kosztów inaczej wygląda w przypadku postępowania nieprocesowego. W postępowaniu tym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze jego udziałem w sprawie. Jeżeli jednak uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani wynikiem lub interesy ich są sprzeczne, sąd może rozdzielić koszty stosunkowo.
Sąd Najwyższy w przedmiotowej sprawie uznał, że interesy uczestników są sprzeczne np. w sprawach o zasiedzenie, ustanowienie służebności, choć są to też postępowania nieprocesowe. Nie ma natomiast sprzeczności interesów między współwłaścicielami czy spadkobiercami domagającymi się stwierdzenia nabycia spadku, zniesienia współwłasności, działu spadku, czy podziału majątku wspólnego. Jednak różne udziały mogą wpływać na zróżnicowany stopień zainteresowania wynikiem sprawy, co może dawać podstawę do stosunkowego rozłożenia kosztów.
Postanowienie Sądu Najwyższego (sygn. akt II CZ 55/11)
Rozwiązanie wieczystego użytkowania
Jeżeli w umowie o ustanowieniu użytkowania wieczystego został oznaczony termin zabudowania nieruchomości, to budowa po terminie może być uznana za równoznaczną z sytuacją, gdy użytkownik wieczysty wbrew umowie nie wzniósł określonych w niej budynków lub urządzeń - uznał Sąd Najwyższy.
Zgodnie z art. 240 kodeksu cywilnego umowa o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste może ulec rozwiązaniu przed upływem określonego w niej terminu, jeżeli wieczysty użytkownik korzysta z gruntu w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie, w szczególności jeżeli wbrew umowie użytkownik nie wzniósł określonych w niej budynków lub urządzeń.
Zdaniem Sądu Najwyższego jeżeli w umowie o ustanowieniu użytkowania wieczystego został oznaczony termin zabudowania nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, to budowa po terminie może być uznana za równoznaczną z sytuacją, gdy użytkownik wieczysty wbrew umowie nie wzniósł określonych w niej budynków lub urządzeń, co prowadzi do rozwiązania wieczystego użytkowania. Tak samo zdaniem sądu należy ocenić sytuację, gdy użytkownik wieczysty przez dwadzieścia lat od zawarcia umowy na gruncie oddanym mu w użytkowanie wieczyste nie wybudował budynków, a o swoich planach inwestycyjnych w stosunku do przedmiotu użytkowania wieczystego komunikuje dopiero w toku postępowania o rozwiązanie wieczystego użytkowania.
Wyrok Sądu Najwyższego (sygn. akt I CSK 132/10)
P.S.: Jesteś na Facebooku? Zostań fanem portalu Administrator24.info!
2
