Niedozwolone praktyki umowne

Spółka mieszkaniowa „S.” z siedzibą w K. w ramach swojej działalności zawierała umowy rezerwacyjne i przedwstępne oraz ostateczne umowy sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych z indywidualnymi klientami. W powyższych wzorcach przedsiębiorca zawarł postanowienia, zgodnie z którymi „strony zobowiązują się do niezwłocznego zawiadomienia o każdej zmianie adresu podanego w komparycji. W przypadku braku zawiadomienia drugiej strony o zmianie adresu, za doręczone uznaje się pisma wysłane na ostatnio znany adres drugiej strony – nawet jeśli pismo nie zostało odebrane”. Ponadto przedsiębiorca posługiwał się zapisem „wszelkie spory wynikłe ze stosowania niniejszej umowy rozstrzygane będą przez sąd właściwy wedle siedziby realizatora” oraz „strony ustalają, że zawiadomienia wysyłane na adres kupującego podany w niniejszej umowie są skutecznie doręczone”. Analiza powyższych postanowień okazała się niewygodna dla przedsiębiorcy, gdyż obecne orzecznictwo prezesa UOKiK wyraźnie określa je za niedozwolone klauzule umowne...