Podatek od nieruchomości reguluje Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych (upol) w zaledwie kilku artykułach. Przy tak oszczędnej regulacji wielu spraw w ogóle nie unormowano albo zrobiono to bardzo niedokładnie. Dlatego stosowanie w praktyce podatku od nieruchomości jest bardzo trudne.
Jednym z wielu problemów, związanych z tak minimalną regulacją, są niejasne zasady opodatkowania lokali. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy podatkowi podlegają budynki lub ich części. Lokal niewątpliwie jest częścią budynku, a więc może zostać osobno opodatkowany. Nigdzie jednak wprost nie wymienia się lokali – wszędzie mowa jest jedynie o budynku lub jego częściach.
Stawki podatku
Przepis art. 5 ustawy określa stawki podatku, które dotyczą budynków lub ich części, a ich wysokość zależy od rodzaju budynku albo od tego, w jaki sposób jest on wykorzystywany. Ustawa wymienia następujące budynki lub ich części:
- mieszkalne nie zajęte na działalność gospodarczą – ze stawką 67 gr od mkw.,
- mieszkalne zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – ze stawką 21,05 zł od mkw.,
- inne niż mieszkalne, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – ze stawką 21,05 zł od mkw.,
- inne niż mieszkalne, zajęte na działalność w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – ze stawką 9,82 zł od mkw.,
- inne niż mieszkalne, związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i rzeczywiście w ten sposób wykorzystywane – ze stawką 4,27 zł od mkw.,
- pozostałe budynki – tzn. inne niż wyżej wymienione – ze stawką 7,06 zł od mkw.
Katalog budynków wymieniony w ustawie wyraźnie wskazuje, że ustawodawca, określając poszczególne stawki podatku dla budynków mieszkalnych i części tych budynków (a więc także lokali), przewidział tylko dwie sytuacje:
- lokal jest zajęty na działalność gospodarczą albo
- lokal nie jest zajęty na działalność gospodarczą.
Nie wzięto natomiast pod uwagę tego, że w budynku mieszkalnym mogą znajdować się lokale, które są lokalami niemieszkalnymi, ale jednocześnie nie prowadzi się w nich żadnej działalności gospodarczej.
Ponieważ garaże są „częścią budynku mieszkalnego”, a jednocześnie nie są „zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej” – powinna zostać dla nich zastosowana stawka taka sama, jak dla lokali mieszkalnych. Nie ma bowiem innej możliwości.
Czytaj dalej: Orzecznictwo negatywne
2
