Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o własności lokali (UWL) udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.
Jak wynika z tego przepisu zmiana powierzchni lokalu we wspólnocie mieszkaniowej, np. przez jego powiększenie w wyniku adaptacji części nieruchomości wspólnej, prowadzi nie tylko do zmiany powierzchni i udziału właściciela lokalu przebudowywanego w nieruchomości wspólnej ale powoduje także zmianę udziałów wszystkich właścicieli lokali w danej wspólnocie mieszkaniowej.
W sprawie, która trafiła na wokandę sądu właściciel lokalu na ostatniej kondygnacji budynku dokonał za zgodą wspólnoty mieszkaniowej powiększenia swojego lokalu o przyległy do niego strych, przez co lokal kilkakrotnie zwiększył swoją powierzchnię.
Po zakończeniu inwestycji właściciel ograniczył się do skierowania wniosku do sądu rejonowego wydziału ksiąg wieczystych, który prowadził księgę wieczystą jego lokalu, z prośbą o zmianę powierzchni lokalu, liczby pomieszczeń oraz nowej wysokość udziałów w nieruchomości wspólnej.
Sąd jednak wniosek takiej treści oddalił gdyż mimo, że powiększenie mieszkania przez nadbudowę, jak i przez adaptację części nieruchomości wspólnej jest dopuszczalne, to jednak w wyniku przebudowy powstaje nowy lokal zatem musi dojść do zawarcia aktu notarialnego.
Gdy właściciel odwołał się do sądu okręgowego ten wystąpił z pytaniem do Sądu Najwyższego gdyż uznał, że uwl nie wskazuje jakiej treści akt notarialny ma być w sprawie zawarty.
Sąd Najwyższy stwierdził, że przebudowa nieruchomości wspólnej w wyniku której następuje powiększenie lokalu prowadzi do powstania nowej nieruchomości lokalowej i konieczności ustalenia nowych udziałów w nieruchomości wspólnej. Zatem w takiej sytuacji konieczne jest zawarcie aktu notarialnego. Sąd Najwyższy nie uzasadnił ustnie uchwały, a uzasadnienie wyda na piśmie.
2
