Za niedoróbki odpowie firma budowlana, a nie wspólnota
Jeżeli prace budowlane wykonano niezgodnie ze sztuką budowlaną, w sposób zagrażający zdrowiu osób korzystających z lokali to odpowiedzialność za szkodę tym wywołaną ponosi firma budowlana, a nie wspólnota mieszkaniowa, która zleciła wykonanie prac w taki sposób. Firma budowlana jako profesjonalista powinna niezależnie od postanowień umowy tak zabezpieczyć wykonane prace aby uniemożliwić powstanie urazów – wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie.
W przedmiotowej sprawie wspólnota mieszkaniowa zleciła ocieplenie budynku. Oprócz ocieplenia firma, która je wykonała zamontowała też nowe parapety zewnętrzne. Zamontowane parapety miały ostre wykończenia ale mimo to nie zabezpieczono ich, co doprowadziło do poszkodowania jednego z mieszkańców, który podczas mycia okien tak dotkliwie się skaleczył, że trafił do szpitala. Poszkodowany zwrócił się do firmy budowlanej o wypłatę odszkodowania, ta jednak nie uznała tego roszczenia gdyż jej zdaniem prace wykonała zgodnie z umową i dokumentacją dostarczoną przez wspólnotę mieszkaniową. W związku z tym jej zdaniem odpowiedzialność za szkodę ponosi wspólnota mieszkaniowa gdyż zleciła takie wykonanie parapetów.
Sąd rejonowy przyznał odszkodowanie właścicielowi lokalu gdyż uznał, że montaż parapetów wykonano niezgodnie ze sztuką budowlaną, w sposób zagrażający zdrowiu osób korzystających z lokali. Firma budowlana niezależnie od postanowień umowy, jako wykonawca ,zobowiązana była do takiego zabezpieczenia montowanych parapetów, aby uniknąć urazów zwłaszcza na parapetach okien balkonowych. Również Sąd Okręgowy w Lublinie podzielił stanowisko sądu rejonowego i utrzymał jego wyrok w mocy.
Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie
(sygn. akt II Ca446/11)
Kto włącza oświetlenie na ulicy?
To burmistrz, a nie rada miasta decyduje kiedy wyłączyć światło na terenie miasta, bo to on prowadzi politykę finansową gminy – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
Rada miejska podjęła uchwałę odnośnie oświetlenia w ciągu drogi krajowej przebiegającej przez miasto. Jednak wojewoda stwierdził nieważność tej uchwały, a w uzasadnieniu podniósł, iż rada miasta nie może podejmować czynności, które należą do sfery wykonawczej, gdyż byłoby to naruszeniem konstytucyjnej zasady podziału organów gminy na stanowiące i wykonawcze. Zdaniem Wojewody, podejmując przedmiotową uchwałę rada miejska naruszyła powyższy podział kompetencji między władzą stanowiącą, a wykonawczą w gminie, bowiem uchwałę zobowiązującą inny zewnętrzny podmiot do określonego indywidualnie oznaczonego działania, należy zaliczyć do czynności "czysto" wykonawczych, które mieszczą się w zakresie uprawnień właścicielskich i zarządzających w stosunku do mienia komunalnego, a gospodarowanie mieniem komunalnym należy do właściwości organu wykonawczego gminy tj. burmistrza. Rada miejska wniosła skargę na to rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się jego uchylenia.
Sąd przypomniał, że ustawodawca w art. 3 pkt 22 prawa energetycznego sprecyzował, że finansowanie oświetlenia polegać ma na finansowaniu kosztów energii elektrycznej pobranej przez punkty świetlne oraz kosztów ich budowy i utrzymania. Dostarczenie energii elektrycznej do tych punktów świetlnych następuje na podstawie umów cywilnoprawnych (stosownie do postanowień art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 i 2 Prawa energetycznego). Ustawa prawo energetyczne bezpośrednio nakłada na gminy obowiązek finansowania oświetlenia dróg publicznych. Obowiązek finansowania zadań jest konsekwencją obowiązku ich wykonywania. Zgodnie z podziałem kompetencyjnym określonym w ustawie o samorządzie gminnym wójt (burmistrz, prezydent miasta) wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa (art. 30 ust. 1 u.s.g.). Zatem to organ wykonawczy gminy podejmuje wszelkie działania niezbędne do realizacji obowiązków wynikających wprost z przepisów prawa. To organ wykonawczy gminy odpowiedzialny jest za prawidłową gospodarkę finansową gminy (art. 60 ust. 1 u.s.g.). To na wójcie (burmistrzu, prezydencie miasta) spoczywa obowiązek planowania dochodów i wydatków gminy oraz zapłaty wymaganych należności. (w myśl art. 30 ust. 2 pkt. 1, 3 i 4 u.s.g.). Ponadto na mocy art. 31 ustawy o samorządzie gminnym (u.s.g.), ustawodawca powierzył kompetencję do reprezentowania gminy na zewnątrz jej organowi wykonawczemu. Reasumując to organ wykonawczy gminy prowadzi politykę finansową gminy i podejmuje wszelkie czynności potrzebne do jej realizacji. Wkraczanie rady gminy w ten zakres działania, na co zasadnie zwrócił uwagę organ nadzoru, narusza w sposób istotny konstytucyjnie chronioną zasadę podziału władzy i przepisy kompetencyjne, określające właściwość rzeczową organów gminy.
Wyrok Sądu Administracyjnego w Olsztynie
(sygn. akt II SA/Ol 574/11)
2
