Płyty balkonów i loggii są elementami w budynkach szczególnie narażonymi na wpływ niszczących czynników, dlatego w eksploatacji tak ważna jest troska o zachowanie ich dobrego stanu technicznego.
Podstawowym dokumentem prawnym odnoszącym się do obowiązku utrzymania balkonów i loggii we właściwym stanie technicznym jest rozporządzenie ministra infrastruktury z 16.08.1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (DzU nr 74 z 9.09.1999 r., poz. 836 z późn. zm.). Jego przepisy nakładają na zarządców i administratorów budynków mieszkalnych obowiązek przeprowadzania co roku na wiosnę kontroli okresowych m.in. oceniających stan techniczny balustrad, loggii i balkonów (§ 5 pkt 2.1).
Obowiązek ten wynika też z przepisów prawa budowlanego (art. 61 i 62 pkt 1.1.a); ich lekceważenie usankcjonowane jest karą grzywny, ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku (art. 91a).
Kontrolowane są: stan techniczny płyty balkonu, obecne w jego konstrukcji elementy podpierające, kotwiące, łączące i cięgnowe, a także balustrady i ich detale. Wnioski i zalecenia pokontrolne muszą być ujęte w protokołach, a informacje w nich zawarte stanowić podstawę do sporządzenia zestawienia robót remontowych budynku, gdzie w zależności od potrzeb prowadzi się roboty konserwacyjne, naprawy bieżące bądź główne.
Typowe uszkodzenia balkonów kwalifikujące je do poprawy stanu technicznego wynikają z obecności wody i wilgoci zalegającej, podciekającej bądź podciąganej kapilarnie oraz kontaktu ze śniegiem i lodem, a także braku rozwiązań rekompensujących odkształcenia termiczne oraz izolacji cieplnej (przemarzanie konstrukcji wynikające z obecności mostków termicznych).
Pochodnymi powyższych są uszkodzenia powodowane procesami korozyjnymi. Uzupełniają je uszkodzenia powstałe na skutek naprężeń mechanicznych i drgań (spękania, które umożliwiają penetrację wody i wilgoci w strukturze konstrukcji).
Najczęściej występujące uszkodzenia balkonów wynikają z:
- odkształcenia termiczno-skurczowego (powierzchniowe spękanie płytek balkonowych, stref ich spoin, połączeń balustrady z płytą balkonową, cokołów oraz stref szczelin dylatacyjnych przy braku właściwych dla nich odstępów),
- podciekania wody i nawilgocenia spodu płyty balkonowej spowodowanych brakiem okapników, ich złego wyprofilowania, braku właściwego zakończenia izolacji przeciwwilgociowej i należytego odwodnienia,
- zastoisk wodnych i wysadzin mrozowych, do których dochodzi na skutek niezachowania wymaganych spadków posadzek i obecnych na nich nierówności,
- wykruszeń obrzeży płyty balkonowej oraz ubytków na jej spodzie powodowanych obecnością wilgoci i procesów korozyjnych,
- sopli stalaktytów solnych, które utworzyły się na spodzie płyty balkonowej z powodu braku izolacji przeciwwilgociowej pod uszkodzoną warstwą posadzkową,
- stref przemarzania w narożach płyty balkonowej stykającej się ze ścianą/wieńcem budynku (brak ocieplenia i obecność mostka termicznego),
- poziomego rozwarstwienia żelbetowej lub ceglanej płyty balkonowej jako następstwa penetracji wilgoci i działania mrozu,
- pęknięć i zarysowań na górnej powierzchni płyty żelbetowej równolegle do krawędzi zamocowania, co sygnalizuje niedostateczną nośność na zginanie lub korozję prętów zbrojących,
- błędów montażowych stwarzających możliwość infiltracji wody i lokalnego zawilgacania konstrukcji płyty (spękania jej nawierzchni wywołane wadliwym osadzeniem słupków balustrad, złe wykonawstwo obróbek blacharskich, wadliwe wykonanie połączeń z płytą konstrukcyjną lub warstwą posadzkową, niedostatecznie wysokie wyprowadzenie izolacji przeciwwilgociowej płyty balkonu na ścianę zewnętrzną, wadliwe umiejscowienie otworu odwadniającego uniemożliwiające skuteczne odprowadzenie wód opadowych),
- obecności wilgoci wewnątrz budynku w strefie przybalkonowej (brak prawidłowego wyłożenia izolacji wodochronnej i termicznej - uszczelki - na próg drzwi balkonowych).
Zapewnienie bezpieczeństwa w ich eksploatacji wymaga usunięcia przyczyn oraz zastosowania materiałów i technologii dopuszczonych do stosowania z poświadczeniem aprobat technicznych. W tym celu sięga się po środki zapewniające konstrukcji ochronę konstrukcyjną, materiałowo-strukturalną i powierzchniową (np. systemowe izolacje przeciwwilgociowe, termiczne, antykorozyjne, urządzenia odwadniające).
Czytaj też:
Balkon we wspólnocie mieszkaniowej
Balkony - raz jeszcze
O balkonach raz jeszcze
Tarasów nie wlicza się do powierzchni użytkowej
2
