TSUE wydał opinię w sprawie WIBOR

Klient banku PKO BP zakwestionował umowę kredytu hipotecznego i domagał się od banku zwrotu części wpłaconych kwot. Argumentował, że klauzule dotyczące zmiennego oprocentowania opartego na wskaźniku WIBOR stanowią niedozwolone postanowienia umowne. Sprawa trafiła do TSUE w wyniku pytań prejudycjalnych Sądu Okręgowego w Częstochowie.

Opinia TSUE

TSUE wydał opinię w sprawie WIBOR: bank nie przedstawił alternatywy wobec kredytu opartego na WIBOR, nie poinformował w pełni o ryzyku zmiennej stopy i uniemożliwił ocenę ekonomicznych konsekwencji zawarcia umowy. PKO BP wniósł o oddalenie powództwa, podkreślając, że wskaźnik WIBOR ustalany jest zgodnie z obowiązującymi regulacjami, bank nim nie manipulował, a kredytobiorca został należycie poinformowany o ryzyku związanym ze zmiennym oprocentowaniem.

Rzeczniczka generalna Medina oceniła, że ponieważ ani prawo polskie, ani przepisy UE nie przewidują obowiązku stosowania konkretnego wskaźnika referencyjnego, jakim jest WIBOR, postanowienia umów kredytowych odnoszące się do tego wskaźnika mogą podlegać kontroli na gruncie przepisów dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich. Zaznaczyła, że zgodnie z nią bank ma obowiązek przekazać klientowi jasne informacje o wskaźniku referencyjnym oraz możliwych konsekwencjach ekonomicznych jego stosowania, tak, aby konsument mógł oszacować całkowity koszt kredytu.

Może Cię zainteresuje: Schron w każdym nowym budynku

Jej zdaniem, niepełne ujawnienie mechanizmu wyznaczania WIBOR oraz czynników wpływających na jego zmienność mogłoby naruszać wymóg przejrzystości. W przypadku takiego naruszenia sąd krajowy powinien ocenić, czy postanowienie prowadzi do "istotnej nierównowagi praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta". Podkreśliła ona, że sąd ma obowiązek zbadać, czy kredytodawca, działając w dobrej wierze, mógł zakładać, iż konsument zaakceptowałby taki warunek, dysponując pełnymi i obiektywnymi informacjami o ryzyku. Ocena ta nie obejmuje jednak samego wskaźnika WIBOR ani metody jego ustalania.

Opinia rzeczniczki generalnej nie jest wiążąca dla Trybunału, lecz w wielu sprawach stanowisko rzecznika bywa zbieżne z późniejszym wyrokiem TSUE.

Co na temat opinii TSUE sądzi ZBP?

Według Prezesa Związku Banków Polskich rzecznik generalny TSUE potwierdził prawidłowość wyznaczania WIBOR i realizację obowiązków informacyjnych. "Sąd nie może badać metody ustalania wskaźnika WIBOR. Badanie metody wykracza poza zakres Dyrektywy konsumenckiej 93/13. Bank ma przekazać informacje o nazwie, administratorze i skutkach wzrostu wskaźnika na oprocentowanie kredytu. Banki realizowały te obowiązki" - informuje. "Dyrektywa nie zobowiązuje banku do bezpośredniego przekazania informacji nt. metody wyznaczania wskaźnika. Zdaniem rzecznika informacje o metodzie znajdują się w Rozporządzeniu BMR, a szczegółowe informacje są udostępniane przez administratora wskaźnika tj. GPW Benchmark".

TSUE na rzecz konsumentów

Według Rzecznika kredytodawca, dostarczając informacje dotyczące wskaźnika, powinien w pełni ujawnić zastosowaną metodę ustalania, a także główne elementy powodujące zmianę jego wysokości. Przekazane informacje nie mogą zniekształcać kredytobiorcy rzeczywistego obrazu charakteru wskaźnika. Niedopuszczalne jest, aby bank ograniczył się do przekazania konsumentowi tylko kilku wybranych przez siebie elementów metody ustalania wskaźnika. Bank informując kredytobiorcę, że wskaźnik WIBOR odzwierciedla wyłącznie oprocentowanie depozytów międzybankowych z pominięciem wykorzystywanych szacunków banków, nie wykonuje w sposób prawidłowy ciążących na nim obowiązków informacyjnych – tak komentuje pełnomocnik klienta banku.

Według niego rzecznik TSUE w wydanej opinii po raz kolejny stanął po stronie polskich konsumentów, którzy korzystając z usług finansowych, powinni być traktowani przez kredytodawców zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz standardami w zakresie ochrony konsumentów. Ta opinia Rzecznika Generalnego TSUE powinna wymusić podniesienie standardów banków.

Źródło: money.pl