Piony kanalizacyjne do wymiany? Niekoniecznie!
Piony kanalizacyjne do wymiany? Niekoniecznie! Fot. Kanserwis
Renowacja od wewnątrz pozwala dziś naprawiać instalacje kanalizacyjne w budynkach bez kucia ścian, demontażu łazienek i prowadzenia wielotygodniowego remontu. Kluczowe jest jednak nie samo zastosowanie technologii bezinwazyjnej, lecz właściwa diagnostyka i dobór metody do rzeczywistego stanu instalacji.
W wielu budynkach wielorodzinnych instalacje kanalizacyjne mają kilkadziesiąt lat. Korozja żeliwa, nieszczelności połączeń, pęknięcia, osady zmniejszające światło przewodu czy miejscowe uszkodzenia z czasem zaczynają powodować awarie.
Tradycyjnym rozwiązaniem jest wymiana rur. W istniejącym i zamieszkałym budynku oznacza ona jednak często konieczność dostępu do wielu lokali, rozkuwania ścian i zabudów, demontażu elementów wyposażenia oraz późniejszego odtworzenia pomieszczeń.
Dziś wymiana instalacji nie jest jedynym rozwiązaniem. Sprawdź >>
Najpierw diagnoza, potem technologia
Nowoczesna renowacja pozwala wykorzystać istniejący przewód jako bazę do odbudowy instalacji od środka. Nie oznacza to jednak, że każdą rurę można – i należy – naprawić w ten sam sposób.
Dlatego prawidłowo zaplanowana renowacja rozpoczyna się od inspekcji CCTV i oceny stanu technicznego przewodów.
Dopiero na tej podstawie można określić zakres czyszczenia, zlokalizować uszkodzenia i zdecydować, czy instalacja kwalifikuje się do renowacji oraz jaka metoda będzie właściwa.
W zależności od stanu i przebiegu instalacji możliwe jest zastosowanie m.in. technologii natryskowych SIPP, rękawów CIPP lub napraw punktowych.
Niekiedy najlepszym rozwiązaniem jest połączenie kilku metod w ramach jednej inwestycji. Zobacz jakie to metody >>
Nowa powierzchnia powstaje wewnątrz starej rury
Jednym z rozwiązań stosowanych w budynkach jest technologia SIPP, w której po odpowiednim przygotowaniu instalacji materiał renowacyjny nanoszony jest na wewnętrzną powierzchnię istniejącej rury.
Przykładem jest system ElastoFlake, przeznaczony do renowacji przewodów kanalizacyjnych wewnątrz budynków w zakresie DN50–DN200 i posiadający niemieckie dopuszczenie DIBt Z-42.3–565.
Proces nie sprowadza się jednak do samego natrysku. Instalacja jest najpierw monitorowana i dokładnie czyszczona, następnie przygotowywana i osuszana. Dopiero wtedy wykonywana jest właściwa warstwa renowacyjna. Efekt prac ponownie kontroluje się kamerą.
W rezultacie wewnątrz istniejącego przewodu powstaje nowa, ciągła powierzchnia, bez konieczności demontażu całej starej instalacji.
Co zyskuje spółdzielnia?
Największą różnicę widać nie tylko w samej rurze, ale w sposobie prowadzenia całej inwestycji.
Renowacja od wewnątrz może znacząco ograniczyć ingerencję w lokale mieszkańców. Nie ma potrzeby prowadzenia klasycznej wymiany przewodu na całej jego długości, a tym samym wykonywania rozległych prac budowlanych związanych z odkrywaniem instalacji. Dowiedz się wiecej >>
