Księga wieczysta nieruchomości wspólnej

Elektroniczne księgi wieczyste

Kiedyś, żeby zapoznać się z treścią księgi wieczystej, musieliśmy udać się do sądu, w którym wypełniało się wniosek. Taki sposób dostępu do ksiąg wieczystych możliwy jest i dzisiaj, ale z ich treścią możemy zapoznać się też, poprzez stronę internetową prowadzoną przez Ministerstwo Sprawiedliwości (http://ekw.ms.gov.pl). Stawia się przed nami tylko jeden warunek, a mianowicie – musimy znać numer księgi wieczystej, którą chcemy przeglądać.

Na stronie należy więc wprowadzić jej numer elektroniczny. Składa się on z trzech członów.

Pierwszym z nich jest kod wydziału, we właściwości którego znajduje się księga. Można wprowadzić go ręcznie lub przy pomocy listy rozwijanej, zawierającej nazwy miejscowości, w których znajdują się wydziały ksiąg wieczystych.

Drugi człon to numer księgi wieczystej, odpowiadający numerowi nadanemu w repertorium ksiąg wieczystych. W przypadku ksiąg wieczystych, które prowadzone były wcześniej w postaci tradycyjnej (tzn. papierowej), jest to numer, który widniał na okładce księgi wieczystej, uzupełniony zerami do ośmiu znaków (system dodaje zera automatycznie).

Trzeci człon stanowi cyfra kontrolna, nadawana w chwili zakładania księgi w postaci elektronicznej (od 0 do 9).

Użytkownik może zapoznać się ze szczegółami wpisów ujawnionymi w księdze wieczystej, naciskając jeden z przycisków: przeglądanie aktualnej treści, który umożliwia pobranie aktualnych informacji ujawnionych w księdze wieczystej, albo przeglądanie zupełnej treści, który umożliwia pobranie z księgi wieczystej informacji zarówno aktualnych (obowiązujących), jak i wykreślonych.

Budowa księgi wieczystej

Księgi wieczyste składają się z działów.

Dział I-O zawiera dane dotyczące położenia, oznaczenia działki ewidencyjnej, budynku, lokalu i urządzenia oraz obszar nieruchomości.

W dziale I-Sp znajduje się opis praw związanych z własnością nieruchomości, opis udziału w nieruchomości wspólnej, opis prawa użytkowania wieczystego i opis spółdzielni mieszkaniowej.

Dział II zawiera wielkość udziału oraz opis właściciela, użytkownika, uprawnionego, właściciela wyodrębnionego lokalu.

Na dział III składają się: treść praw, roszczeń, ograniczeń w rozporządzaniu nieruchomością, osoby uprawnione według treści prawa lub roszczenia oraz treść ostrzeżeń i osoby, których roszczenie zostało przez wpis ostrzeżenia zabezpieczone.

Dział IV zawiera dane dotyczące hipoteki lub roszczenia o jej ustanowienie oraz wierzyciela hipotecznego.

Na początku każdego działu znajdują się informacje dotyczące wzmianek.

Na końcu każdego działu prezentowane są zaś informacje na temat dokumentów stanowiących podstawy wpisów. Dane udostępnione w przeglądarce są takie same i tak samo aktualne, jak dane uzyskane w tej samej chwili w sądzie z bazy Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych.

Przeglądaną księgę wieczystą możemy też wydrukować. Możemy również złożyć przez internet wnioski o wydanie odpisu, wyciągu lub zaświadczenia z księgi wieczystej. Mają one taką samą moc, jak dokument wydawany przez sąd.

Księga wieczysta nieruchomości wspólnej

Księga wieczysta prowadzona dla nieruchomości wspólnej w dziale I-O zawiera opis nieruchomości: numer działki, jej powierzchnię, opis budynku oraz numery wyodrębnionych lokali wraz z numerami ksiąg wieczystych, co jest bardzo przydatne w codziennej pracy zarządcy. W dziale II tej księgi wieczystej znajdziemy natomiast numery poszczególnych lokali i przypisane do nich udziały w nieruchomości wspólnej.

Wpis w księgach wieczystych

Wpis do księgi wieczystej następuje na wniosek złożony w sądzie na urzędowym formularzu. J Formularze wniosków są dostępne na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości i mają swoje oznaczenia:

• KW-ZAL – Wniosek o założenie księgi wieczystej,
• KW-WPIS – Wniosek o wpis w księdze wieczystej,
• KW-OZN – Oznaczenie działki ewidencyjnej,
• KW-ZAD – Żądanie wpisu w księdze wieczystej,
• KW-PP – Pełnomocnik/przedstawiciel ustawowy,
• KW-WU – Wnioskodawca/uczestnik postępowania.

Za wpis w księgach wieczystych sąd wieczystoksięgowy pobiera opłatę sądową. Jej wysokość i inne kwestie z tym związane reguluje ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Opłata ta jest stała. Jej wyliczenie nie jest skomplikowane pod warunkiem, że zrozumiemy, że sąd pobiera ją od każdego pojedynczego wpisu. Jeżeli wiec wniosek składa się z kilku elementów, opłata jest pobierana za każdy wpis.

Wgląd do księgi wieczystej jest natomiast bezpłatny.

Po złożeniu wniosku sąd nadaje sprawie numer i wszczyna postępowanie, które jest postępowaniem nieprocesowym.

Jeżeli sąd prowadzi już dla danej nieruchomości księgę wieczystą, stosowna wzmianka z numerem sprawy pojawi się w księdze wieczystej. Postępowanie to opiera się na dokumentach i to one stanowią podstawę wpisu, a zatem jeżeli nie ma dokumentów potwierdzającego żądanie zawarte we wniosku o wpis, to nie uzyskamy wpisu.

Dokumentami stanowiącymi podstawę opisu nieruchomości (np. numer działki, jej powierzchnia, położenie) są dane z ewidencji gruntów i budynków wydane przez właściwych miejscowo starostów.

Inną grupę dokumentów stanowią dokumenty stwierdzające własność nieruchomości, czyli wykazujące, kto jest właścicielem danej nieruchomości. Nie każdy jednak dokument, w którym dana osoba wpisana jest jako właściciel, będzie mógł być uznany za podstawę wpisu własności. Podstawę wpisu własności może bowiem stanowić tylko dokument, na którego podstawie tę własność przysądzono lub nabyto. Najczęściej to akty notarialne, decyzje administracyjne lub orzeczenie sądowe przysądzające własność.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!